PinokyoPinokyoooo..

Hiç aklımda yoktu ama bugün yalan söylemek üzerine yazmak geldi içimden. Hiç yalan söylemez diyebileceğiniz biri var mı mesela? Benim yok. Bi de yalanların renkleri var biliyorsunuz, ben de söylüüyorum..en beyazından.
Bir kere söyledi mi insan gerisi bir şekilde gelir hep. Hafif bir iç huzursuzluğu..sonrasında gelen"aaammmaaaann..nolucak,hem yalan da sayılmaz", yada belki başka bir bahane o ufacık huzursuzluğu silecek.
Yok kardeşim!!!Beyazı siyahı yok!Bahanesi,açıklaması da yok.Tek bir nedenden dolayı yalan söylüyoruz: Korktuğumuzdan.
Öyle çok şeyden korkuyoruzki aslında,ufacık şeylerden bile.

"Ayy isterdim ama çok işim var"
"Tam ben de seni arayacaktım"
"Aaa..hiçvalakası yok,çok güzel olmuş saçların"

Bu grup yalanlar karşımızdakini kırma korkusundan söyleniyor.Ne olur kırılırsa?E küsebilir,beni artık daha az sevebilir.Yani sevilmeme korkusu,yalnız kalma korkusu.

"Hiiçç,kız kızayız..Yoo hiç erkek falan yok"
"Doğru eve geldim,çok yorgundum uyuyakalmışım"
"Şarjım bitmiş,arayamadım."


Bunlar benim de kendimi söylerken bulduğum "üüffff..kim uğraşacak kavga gürültüyle..hem kötü birşey yapmadımki.."yalanları.Neden? Noolur kavga çıksa? Kendimi anlatma,açıklama mecburiyetine girerim.Dedim ya,ona da halim yok.E açıklama sen de kendini, yaptım oldu de noolur?E küsebilir,beni daha az sevebilir.Yine geldik aynı yere..

"..ordan bana müdürlük teklif edildi de ben istemedim."
"..o zamanlar harcadığım parayı bilmiyorum gecede 5bin bırakıyorum..Sonra baydı o hayat beni."
"Çok önemli pozisyonlarda görev alldım,..depatmanının yönetimini ben yapıyordum"

Bunlar hiç tahammül edemediğim palavra tarzı yalanlar. Neden söyleniyor? İnsanlar çok önemli biri olduğumu düşünsünler? E çünkü gerçekten öyle değilim, ama olmak istiyorum.İçimde okadar büyük bir istek varki bununla ilgili,kendimi bunları söylerken buluyorum.Hmmm..buna da özgüven eksikliği diyoruz. Kendine güvenen, iyi işler başarmış biri hiç olamama korkusu.

Örnekler daha çok..farklı durumlarda farklı yalanlar, o yalanların altında farklı korkular. Ama neden aynı, hep korktuğumuzdan..

Korkuyla ilgili bir bildiğim var ki şudur: Korkarsan başına gelir!! yani bu yalanları söylesek de temelindeki korkuyu atamadığımız sürece korktuğumuz şeyleri yaşamaya devam edeceğiz. Bunun adı çekim yasası da olabilir, Murphy yasası da..talihsizlik de olabilir aklıma gelen başıma gelir de..

Sonuç: Rahat ol,korkularınla yüzleş; kendine dürüst ol öyle yen o korkuları.Yoksa kocaaman bir mıknatıs olur çekersin şemsiyeyi kendine..Sonra da aç açabilirsen..